Şehitler ölmez, ölmez,
Ölü demeyin aman.
Bir kucak söz senin için,
Bir kucak dua bana.
Birkaç damla gözyaşı,
Bir avuç mısra sana.
Şehitler ölmez, ölmez,
Ölü demeyin aman.
Bizi de bulur mu ölüm?
Bir cami avlusunda,
Meydanlar ortasında.
Şehit kanına doydu
Bulvarlar, soğuk beton.
Şehitler ölmez, ölmez,
Ölü demeyin aman.
Hasretlerde düzülmüş
Şehadetin özlemi.
Bekler yüreğim şimdi
Kahpe vuran bir mermi.
Şehitler ölmez, ölmez,
Ölü demeyin aman.
Bir kucak söz senin için, bir kucak dua bana,
Kirpiklerin ucundan süzülmüş bir tutam bakış,
Birkaç damla gözyaşı.
Kara gözlü hürriyetlerde dökülmüş bir avuç mısra sana,
Hasretlerde düzülmüş şehadetin özlemi.
Kuşanmış şehadeti ardın sıra,
Bekler yüreğim şimdi kör kurşuna doymayı.
Kim bilir, beni de bulur mu şehadet?
Bir Şubat soğuğu, bir namaz çıkışı,
Bir cami avlusunda
Bulur mu Metin Yüksel’ce bir şehadet beni de?
Metin Yüksel’ce bir cihad sırasında,
Şehit kanına doysun istiyorum kaldırımlar,
Bulvarlar, soğuk betonlar.
Mermiler yuva yapsın şehit yüreklerde.
Ölü demeyin onlara sakın,
“Rab” katında diridirler oysa.
İnsan için bir giz:
Kanlarıyla yazdılar, bak,
Ölmedik, ölmeyeceğiz.
Şehitler ölmez, ölmez,
Ölü demeyin aman.