Öyle bir an var ki hayatın ortasında,
Titrek ellerle yalvarınca Yaradan’a.
Kabul et, kabul buyur, duayı çevirmeden,
Nedâmetim bu benim omuzuma yüklenen,
Yanlışla doluyum, heybem boştur bilirim,
Ama yine de ümitliyim.
Hani sen diyorsun ya, affettim gel diye,
İşte öyle düşlüyorum ben seni.
Hani sen diyorsun ya, razıyım kulum diye,
İşte öyle istiyorum cenneti.
İşte kuytu köşelerde gözyaşım Rabbim,
Sana el açtım, yalvardım kapında,
Gözlerim yaşlıdır, başımsa eğiktir,
İmtihanım bu benim, sabrederim.