Bir dalın üstünde boynu büküksün,
Bırak gözyaşların toprağa düşsün.
Toprak anasıdır yaşayanların,
Dertlerini emer ağlayanların.
Suskun durma öyle, konuş ne olur,
Belki alev söner, hüzün kaybolur.
Kirpiğin mi ıslak, elin mi şaşkın?
Esiri mi oldun sen de bir aşkın?