Ferman

Dedim: Ağız tadı bal ile olmaz,
Bana sencileyin sultan gerektir.
Dedi: Hâl iledir, kâl ile olmaz,
Seven sevdiğine kurban gerektir.

Dedim: Sevinir mi âşık ölse,
El gelip gözünün yaşını silse?
Dedi: Padişahın fermanı gelse,
Dinlemem; özümden ferman gerektir.

Dedim: Kerem eyle, ağlatma beni,
Azgın ırmak gibi çağlatma beni.
Dedi: Bu kervana gel, katma beni;
Çölde eşkıyaya kervan gerektir.

Dedim: Sevinir mi âşık ölse,
El gelip gözünün yaşını silse?
Dedi: Padişahın fermanı gelse,
Dinlemem; özümden ferman gerektir.

Dedim: Tuzağında bülbüller ötmez,
Bin sitem edersin, güçlerim yetmez.
Dedi: Ben avcıyım, oklarım bitmez;
Elbette avcıya ceylan gerektir.

Dedim: Sevinir mi âşık ölse,
El gelip gözünün yaşını silse?
Dedi: Padişahın fermanı gelse,
Dinlemem; özümden ferman gerektir.

Ezgi Sözleri © 2026