Nereden kaynıyor hayat ırmağı,
Bu durmaz karanlık akış nereye?
Annem mi açılan mezar kucağı,
Ebedî geceden bakış nereye?
Artık ne mavilik, ne pembe bahar,
Ne mehtap, ne sahil, ne sandal; hep kar.
Söyleyin benimle uçan ey kuşlar,
O yazlık dünyadan bu kış nereye?
Meçhul bir yolcuyum bu son akşamda,
Ümit nûrum söndü siyah bir camda.
Eşim, çocuklarım, gözüm arkamda;
Ahbaplar, bu itiş kakış nereye?
Artık ne mavilik, ne pembe bahar,
Ne mehtap, ne sahil, ne sandal; hep kar.
Söyleyin benimle uçan ey kuşlar,
O yazlık dünyadan bu kış nereye?