Savaşa girdi kalbim, bin yara aldı beni,
Nerde bir acı varsa aradı, buldu beni.
Seni bir bomba gibi taşımak bu göğüste,
Bir Ebû Bekir kıldı, bir Ömer kıldı beni.
Kurmak bizlere düştü kalbi sökülmüş çağı,
Buyruk, en ağır yükün altına aldı beni.
Atıldık kurşun gibi şehrin alanlarına,
Birkaç put ve taş gördü, birden irkildi beni.
Parça parça bir yürek, delik deşik bir bağır,
Bir beş değil sevgili, bin kurşun deldi beni.
Böyle çıktım alana ve yürüdüm, yürüdüm,
Ne görebildi kimse ne de anladı beni.
Ve put alanlarından geçtim İbrahim gibi,
Bir savaş bildi beni, bir eylem bildi beni.